پارلمان جمهوری سن‌مارینو طی قطعنامه‌ای خواستار به‌رسمیت شناختن مقاومت ایران توسط دولت این کشور شد

کمیسیون دائمی امور خارجه، مهاجرت، اطلاعات، امنیت و نظم عمومی از سوی شورای سراسری جمهوری سن‌مارینو با حضور وزیر خارجه این کشور خانم آنتونلا مولارونی، به اتفاق آراء نمایندگان همه گروههای پارلمانی مقرر کرد، دولت جمهوری سن‌مارینو با شورای ملی مقاومت ایران ارتباط دیپلوماتیک برقرار کند، به شناسایی این مقاومت بپردازد، از رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت ایران برای دیدار رسمی از سن مارینو دعوت کند و آن‌گاه پارلمان و دولت در تبعید مقاومت ایران را که حمایت از فعالیتهای آن، هر روز از طرف چهره‌های سیاسی تراز اول و نهادهای دموکراتیک در سراسر جهان ابعاد گسترده‌تر می‌یابد، به‌عنوان نماینده مشروع مردم ایران به‌رسمیت بشناسد.

در این مصوبه، بیانیه‌های پارلمانهای 20کشور جهان، از جمله شورای بزرگ و سراسری سن‌مارینو، در مورد ضرورت حفاظت نیروهای نظامی بین‌المللی از ۳۴۰۰پناهنده سیاسی در اشرف، مورد تأکید قرار گرفته است.
جمهوری سن‌مارینو نخستین کشور عضو شورای اروپاست که به به‌رسمیت شناختن مقاومت ایران و دولت موقت و در تبعید، مبادرت می‌کند.
حضور وزیر خارجه در اجلاس کمیسیون دائمی‌شورای سراسری به‌معنی قبول ضمنی مصوبه از سوی دولت است.

جمهوری سن‌مارینو
کمیسیون مشورتی دائمی امور خارجه
مهاجرت، امنیت و نظم عمومی، اطلاعات
بعد از یک دوران کوتاه امید که ایران آزاد شده از سلطنت شاه، به خود دید، از سال ۱۹۷۹ و طی این 30سال، رژیم آیت‌الله‌ها، به‌صورت یک سلطنت مذهبی واقعی درآمده است که هر نوع از دموکراسی را خفه نموده و حقوق‌بشر را به‌شدت محدود می‌کند.
آزادیهای اساسی نفی شده و هر شکلی از عقیده که در ارتباط تنگاتنگ با رژیم نباشد، با تبلیغات سرکوب می‌شود و اگر کافی نباشد اعمال قهر صورت می‌گیرد.
شکنجه، زندانی، احکام مرگ برای کسانی که با رژیم مخالفت می‌کنند، دستور روز است.
شرایط اقلیتها بسیار سخت است و حقوق زنان نفی می‌گردد.
این رژیم، تجلی یک بنیادگرایی اسلامی است که امنیت سایر کشورها را تهدید می‌کند، تحریک‌کننده تروریسم و به‌دنبال برنامه تکثیر هسته‌ای است که ریسک بی‌ثبات کردن منطقه آسیا - اروپا را در بر خواهد داشت.
یک جامعه کوچک از شهروندان آزاد ایرانی در اشرف پناه گرفته‌اند. یک کمپ پناهندگان در عراق، حفاظت‌شده توسط نیروهای امنیتی سازمان ملل، که تبدیل به سمبل مقاومت علیه رژیم ایران شده است.
اکنون با مسلط شدن نیروهای سیاسی مذهبی نزدیک به رژیم ایران در عراق، و عقب‌نشینی نیروهای نظامی آمریکایی، ریسک این وجود دارد که کمپ اشرف بدون حفاظت رها شود... .
برای کمک به یک راه‌حل سیاسی دیپلوماتیک، پارلمانهای 20کشور جهان بیانیه‌ای را خطاب به سازمان ملل و شورای اروپا امضا کردند که در آن خواسته شده است ۳۴۰۰پناهنده اشرف بتوانند هم‌چنان از حفاظت نیروهای نظامی بین‌المللی برخوردار باشند.
مجالس نمایندگان آمریکا، کانادا، دانمارک، نروژ، فنلاند، ایسلند، سوئد، انگلستان، فرانسه، ایتالیا، آلمان، اسپانیا، سوئیس و شورای بزرگ و سراسری جمهوری سن‌مارینو سند همبستگی با مقاومت ایران را در 26ژوئن گذشته در تاورنی (پاریس)، با حضور 100هزار شهروند ایرانی، مستقیماً به خانم مریم رجوی، رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت ایران تقدیم کردند.
مقاومت ایران در تبعید، به‌صورت دموکراتیک سازماندهی شده و توسط یک پارلمان که سالانه 2بار گردهم می‌آیند، نمایندگی می‌شود. در آن (پارلمان) گروهها و افراد لائیک و مذهبی که مخالف رژیم ملاها و احمدی‌نژاد هستند حضور دارند و فعالیتهای آن بر طبق اساسنامه‌ای صورت می‌گیرد که بر پایه اصول دموکراسی سیاسی بنا شده و منطبق با حقوق‌بشر شناخته شده بین‌المللی است.
حمایت از فعالیتهای پارلمان مقاومت ایران در تبعید، هر روز از طرف نهادهای دموکراتیک در سراسر جهان و چهره‌های سیاسی تراز اول، ابعاد گسترده‌تری به خود می‌گیرد، اما روابط اقتصادی بین دولتها و ایران، اغلب مانند ترمزی در شناسایی سیاسی کامل و جامع این مقاومت از طرف دولتها، عمل می‌کند.

کمیسیون مشورتی دائمی امور خارجه، مهاجرت، اطلاعات، امنیت و نظم عمومی، با توجه به ارزشهای آزادی و دموکراسی که سیاست جمهوری سن‌مارینو بر اساس آن بنا شده است، ارزشهایی که نمی‌توانند نسبت به منافع ماهیتاً اقتصادی و تجاری در مکان دوم قرار گیرند، دولت را فرا می‌خواند تا یک ارتباط دیپلوماتیک، با هدف شناسایی و شناخت واقعیت مقاومت ایران در تبعید، با هدف تحقق امکان و فرصت ایجاد رابطه مستقیم با دولت منتخب پارلمان مقاومت ایران، برقرار نماید و از خانم مریم رجوی، برای یک دیدار رسمی از جمهوری سن‌مارینو دعوت به‌عمل آورد.
هدف نهایی از محقق شدن این شرایط، به‌رسمیت شناختن پارلمان مقاومت ایران و دولت در تبعید آن، به‌عنوان نماینده مشروع مردم ایران است.

اعضای کمیسیون (به اتفاق آراء)
- جان فرانکو ترنزی (رئیس کمیسیون)
- ماریا لوئیزا برتی
- انزو کولومبینی
- متئو فیورینی
- روبرتو جورجتی
- جوانی لونفرنینی
- تئودورو لونفرنینی
- الساندرو مانچینی
- پیر مارینو منیکوچی
- فرانچسکا میکلوتی
- جوزپه ماریا مورگانتی
- فرانچسکو موسونی
- مائوریتزیو راتینی
- مارینو ریکاردی
- فیورنزو استولفی
- ایتالو ریگی
- گلائوکو سن‌سووینی.