فاجعه کودکان کار در نظام پليد ولايتفقيه

عکس مگير از من و دستان من
کاين سند ننگ زمان شماست
اين سيهى بر کف دست من است
ليک از آن چهر وطن روسياست

کودکيم سوخته در کار سخت
ديدهام از زندگى آزار سخت

کار به چه پاشنه گردد کنون
کز همه ما روى بگردانده بخت

عکس مگير اين نه کلاس است و ميز
وزن کن اين بار ستم را عزيز

عکس مگير اى نبود افتخار
شرم بود ننگ بود، ننگ و عار

کودک از اين غم چه شکايت کند
ساز وى اين غصه روايت کند

بر سر هر کوچه به تاراج باد
غنچهى اين زندگى از بن فتاد

خوب نگه کن! وطن توست اين؟
خانه و حمام کجا رفته است

خوب ببين، حس کن و گو در تو نيز
خشم تو تا اوج خدا رفته است؟

عکس مينداز ازين فاجعه
کآبروى ملت و ميهن رود

عکس ميندازکزين افتضاح
شرم بهسر تاسر عالم دود

ازچه نشان مىدهى اين وضع را؟
ثبت چنين لحظه شما را چه سود؟

ساز زدن بر سر بازار، يا
باربرى پيشه کودک نبود؟

عکس کسى را تو برو ثبت کن
بر رخ هر برگه و هر اسکناس
کز عمل اوست سيه روزگار
هم وطن و ملت ما آس وپاس

کودکى و بازى و شادى کجاست
خانه نداريم در اين مرز و بوم

روز، خيابان به خيابان رويم
در پى اين زندگى زشت و شوم

گل خود من بودهام اما کنون
گل به کف اندر پى مردم دوم
گل بخر آقا! بده پولى به ما
گرنه چو گل، زود همى پژمرم

صف به صف اندر دل اين شهر درد
رود روانيم همه کودکان
دوش به دوش و، همه بى پايپوش
دست همه، حلقه به گردن، روان

عکس مگير از من و دستان من
کاين سند ننگ زمان شماست
اين سيهى بر کف دست من است
ليک از آن چهر وطن روسياست