
۱۳۸۸ - July 10, 2009
يك هوادار مجاهدين به تلويزيون الجزيره: اين تصميم ماست و با خانواده خود خداحافظي كرده ايم
جمعه، ۱۹ تير، ۱۳۸۸ - ۰۴:۱۰
تلويزيون الجزيره (18تير88) با يك دختر دانشجوي هوادار سازمان مجاهدين خلق ايران در تهران درباره قيام امروز تهران مصاحبه كرد.
وي گفت: ما دانشجويان هوادار مجاهدين خلق هستيم كه تظاهرات خود را از خيابان كارگر آغاز كرديم و به سمت دانشگاه تهران حركت كرديم. حركت ما به صورت ضربه زدن و متفرق شدن بود. زيرا نيروهاي امنيتي در سراسر خيابانها مستقر شده و حتي خودروهاي زرهي آورده بودند و قصد داشتند نگذارند جمعيت شكل بگيرد.
اين دانشجو افزود: نيروهاي رژيم با خشونت به ما حمله كردند و ما را متفرق نمودند، ما به خيابانهاي اطراف رفتيم و دوباره به خيابان اصلي بازگشتيم. ما در ابتدا در خيابان كارگر حدود دو تا سه هزار نفر بوديم و شعار الله اكبر و مرگ بر ديكتاتور مي داديم. شمار جمعيت هنگامي كه به مقابل دانشگاه تهران رسيديم، به سرعت به بيش از 10 هزار نفر رسيد. ما آنگاه شعار ”مرگ بر خامنه اي” و ”شاه سلطان ولايت، مرگت فرا رسيده” مي داديم.
دختر دانشجوي هوادار سازمان مجاهدين افزود: وقتي من شعار مرگ بر خامنه اي مي دادم، حدود 10 نفر با هيكلهاي درشت به من حمله كردند و مرا تنها گير آوردند. آنها به من حمله كردند و به سختي مرا كتك زدند. سرم شكست و خون تمامي سر و صورتم را گرفت و روي لباسم جاري شد. آنها لباسم را پاره كردند. آنها هيچ رحمي به هيچكس نمي كردند، كودك و بزرگ، مرد و زن را بطور وحشيانه يي كتك مي زدند تا تظاهرات شكل نگيرد. در ساعت هفت و نيم عصر، آنها شروع به تيراندازي كردند تا مردم را بترسانند و جمعيت را متفرق كنند. ولي مردم همچنان در صحنه ماندند و تظاهرات ادامه داشت. ما پس از اين كه هوا تاريك شود، به تظاهرات خود در كوي دانشگاه تهران ادامه خواهيم داد.
دختر دانشجوي هوادار مجاهدين از تهران به ا لجزيره گفت: روحيه مردم بسيار بالاست. هر كسي را كه من مي شناسم و تمامي دوستانم و خودم در وب لاگها مي گوييم كه ما اگر هم بميريم، آزادي را براي ايران خواهيم آورد، هرچه كه بهايش باشد، مي پردازيم. امروز بسياري از جوانان ايراني با خانواده خود خداحافظي كردند و به خيابانها آمدند. آنها مي دانند كه بسياري از ما ممكن است دو باره به خانه خود بازنگرديم. ولي اين تصميم ماست و با خانواده خود خداحافظي كرده ايم. ما به راهمان ادامه خواهيم داد و مي دانيم كه موفق خواهيم شد. اين بهترين فرصت براي ما براي ادامه مبارزه مان است. آزادي رايگان بدست نمي آيد بايد با جانمان بهاي آنرا بپردازيم.
مجري در پايان گفت: اين نداي يك تظاهركننده در خيابانهاي تهران بودكه خودش در اين تظاهرات به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود.
يك هوادار مجاهدين به تلويزيون الجزيره: اين تصميم ماست و با خانواده خود خداحافظي كرده ايم
جمعه، ۱۹ تير، ۱۳۸۸ - ۰۴:۱۰
تلويزيون الجزيره (18تير88) با يك دختر دانشجوي هوادار سازمان مجاهدين خلق ايران در تهران درباره قيام امروز تهران مصاحبه كرد.
وي گفت: ما دانشجويان هوادار مجاهدين خلق هستيم كه تظاهرات خود را از خيابان كارگر آغاز كرديم و به سمت دانشگاه تهران حركت كرديم. حركت ما به صورت ضربه زدن و متفرق شدن بود. زيرا نيروهاي امنيتي در سراسر خيابانها مستقر شده و حتي خودروهاي زرهي آورده بودند و قصد داشتند نگذارند جمعيت شكل بگيرد.
اين دانشجو افزود: نيروهاي رژيم با خشونت به ما حمله كردند و ما را متفرق نمودند، ما به خيابانهاي اطراف رفتيم و دوباره به خيابان اصلي بازگشتيم. ما در ابتدا در خيابان كارگر حدود دو تا سه هزار نفر بوديم و شعار الله اكبر و مرگ بر ديكتاتور مي داديم. شمار جمعيت هنگامي كه به مقابل دانشگاه تهران رسيديم، به سرعت به بيش از 10 هزار نفر رسيد. ما آنگاه شعار ”مرگ بر خامنه اي” و ”شاه سلطان ولايت، مرگت فرا رسيده” مي داديم.
دختر دانشجوي هوادار سازمان مجاهدين افزود: وقتي من شعار مرگ بر خامنه اي مي دادم، حدود 10 نفر با هيكلهاي درشت به من حمله كردند و مرا تنها گير آوردند. آنها به من حمله كردند و به سختي مرا كتك زدند. سرم شكست و خون تمامي سر و صورتم را گرفت و روي لباسم جاري شد. آنها لباسم را پاره كردند. آنها هيچ رحمي به هيچكس نمي كردند، كودك و بزرگ، مرد و زن را بطور وحشيانه يي كتك مي زدند تا تظاهرات شكل نگيرد. در ساعت هفت و نيم عصر، آنها شروع به تيراندازي كردند تا مردم را بترسانند و جمعيت را متفرق كنند. ولي مردم همچنان در صحنه ماندند و تظاهرات ادامه داشت. ما پس از اين كه هوا تاريك شود، به تظاهرات خود در كوي دانشگاه تهران ادامه خواهيم داد.
دختر دانشجوي هوادار مجاهدين از تهران به ا لجزيره گفت: روحيه مردم بسيار بالاست. هر كسي را كه من مي شناسم و تمامي دوستانم و خودم در وب لاگها مي گوييم كه ما اگر هم بميريم، آزادي را براي ايران خواهيم آورد، هرچه كه بهايش باشد، مي پردازيم. امروز بسياري از جوانان ايراني با خانواده خود خداحافظي كردند و به خيابانها آمدند. آنها مي دانند كه بسياري از ما ممكن است دو باره به خانه خود بازنگرديم. ولي اين تصميم ماست و با خانواده خود خداحافظي كرده ايم. ما به راهمان ادامه خواهيم داد و مي دانيم كه موفق خواهيم شد. اين بهترين فرصت براي ما براي ادامه مبارزه مان است. آزادي رايگان بدست نمي آيد بايد با جانمان بهاي آنرا بپردازيم.
مجري در پايان گفت: اين نداي يك تظاهركننده در خيابانهاي تهران بودكه خودش در اين تظاهرات به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود.
